WSPÓLNOTA OTWARTYCH SERC
10 lutego 2026Niedługo miną prawie cztery lata od chwili, gdy wojna stała się codziennością. Cztery lata nieustannych ataków, niszczenia miast i wsi, cztery lata bólu, który zabrał niezliczoną liczbę istnień – w zeszłym roku zginał tato ośmiorga dzieci jednej z zaprzyjaźnionych rodzin. Giną ci, którzy walczą na frontach, ale także ci, których życie kończy się nagle wskutek bombardowań, rakiet i dronów. Są też ci, którzy zniknęli bez wieści, a ich los pozostaje nieznany. Za każdym z tych imion stoją rodziny żyjące w nieustannym napięciu, bólu i oczekiwaniu.
Panująca zima potęguje trud codzienności. Mróz, minusowe temperatury, częste wyłączenia prądu – czasem po dziesięć godzin dziennie, a w zeszłym miesiącu nawet sześćdziesiąt godzin bez przerwy – dotykają wszystkich. Ciemność zapada szybko, zimno wdziera się do domów, a brak światła oznacza nie tylko brak energii, ale także niepokój i poczucie bezradności. Trudno ogrzać pomieszczenia, przygotować posiłek, wykonać podstawowe czynności domowe. W takich warunkach nawet najmniejsze światło nabiera znaczenia.
Właśnie tu i teraz Pan stawia na naszej drodze dzieci, rodziców i całe rodziny, z ich historiami, lękiem i pragnieniem normalności, staramy się im towarzyszyć, być obok, słuchać i dzielić z nimi czas.
Nasza Świetlica działa nieustannie, szczególnie w czasie zimowym, stając się dla dzieci miejscem ciepła, bezpieczeństwa i zwyczajnej radości, przestrzenią, gdzie mogą spotkać się, odrobić lekcje, pobawić i choć na chwilę zapomnieć o trudnej codzienności. Organizujemy róznego rodzaju zajęcia, Spotkania, chwile wspólnej modlitwy i rozmowy – najczęściej przy włączonym generatorze, przy zapalonej lampce, czasem w chłodnej sali, a bywa, że nawet w trwającym alarmie przeciwlotniczym – one niestety nie milkną Te proste spotkania stają się przestrzenią, w której rodzi się Pokój Serca. Miłość wyraża się w obecności, w wierności i w gotowości służenia właśnie Teraz, a nie wtedy, gdy będzie łatwiej.
16 stycznia na Ukrainie rozpoczął się Rok Najświętszego Serca Jezusa. W kraju poranionym wojną Serce Jezusa staje się znakiem miłości, która nie opuszcza. Bijące Serce uczy nas patrzeć na każdego człowieka z czułością i nadzieją, nawet wtedy, gdy brakuje słów i odpowiedzi. 17 stycznia w katedrze w Odesie każda parafia otrzymała ikonę – obraz Najświętszego Serca Jezusa, który będzie peregrynował po terenie każdej parafii. U nas również, ufamy, że odwiedzi każdą rodzinę, umacniając i obdarzając łaskami, których każdy z nas tak bardzo potrzebuje.
W obecnej rzeczywistości uczymy się każdego dnia, że choć światło bywa wyłączane, Światło Chrystusa nie gaśnie nigdy. Widzimy je w oczach dzieci, w wytrwałości rodziców, w rodzinach, które mimo wszystko próbują żyć, kochać i ufać. Wierzymy, że właśnie tam, gdzie panuje ciemność i zimno, Pan pozwala zapalać małe światła nadziei.
To są miejsca, gdzie wojna wciąż trwa, a jednak Ewangelia żyje w prostych gestach, w towarzyszeniu i w miłości, która nie przestaje służyć, niosąc pokój, światło i nadzieję każdemu, kogo Pan stawia na naszej drodze.
Bardzo Dzziękujemy Wszystkim, którzy nas, naszą Posługe i tych którym służymy wspierają w jakikolwiek sposób. Niech Sam Chrystus Będzie nagrodą, my odwdzięczamy się Modlitwą
