{"id":5315,"date":"2019-01-05T13:12:29","date_gmt":"2019-01-05T12:12:29","guid":{"rendered":"http:\/\/www.krakow.szarytki.pl\/?p=5315"},"modified":"2020-11-30T15:17:16","modified_gmt":"2020-11-30T14:17:16","slug":"zasluzona-dla-zmigrodu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.krakow.szarytki.pl\/?p=5315","title":{"rendered":"Zas\u0142u\u017cona Siostra"},"content":{"rendered":"

Siostra Genowefa Zawa\u0142kiewicz zosta\u0142a po\u015bmiertnie uhonorowana\u00a0 tytu\u0142em \u201eZas\u0142u\u017cony dla Gminy \u017bmigr\u00f3d\u201d,<\/b>\u00a0<\/span><\/p>\n

dnia 19 grudnia 2018 roku, na sesji Rady Miejskiej w \u017bmigrodzie<\/span>. <\/span>Okoliczno\u015bciowy medal z r\u0105k burmistrza Roberta Lewandowskiego <\/span>w imieniu Siostry Wizytatorki Anny Pietrasik odebra\u0142a Siostra Stefania Halwa.<\/span><\/p>\n

Genowefa Zawa\u0142kiewicz urodzi\u0142a si\u0119 w 1891 r. w Medyce, niedaleko Przemy\u015bla. By\u0142a osob\u0105 wykszta\u0142con\u0105, uko\u0144czy\u0142a Szko\u0142\u0119 Gospodarstwa. Zna\u0142a biegle dwa j\u0119zyki: niemiecki i francuski. Jej ojciec by\u0142 oficerem w armii austriackiej. Kiedy wst\u0105pi\u0142a do Zgromadzenia Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia, mia\u0142a zaledwie 19 lat. Odt\u0105d przez ca\u0142e \u017cycie pos\u0142ugiwa\u0142a si\u0119 imieniem Aniela.
<\/span><\/p>\n

Formacj\u0119 pocz\u0105tkow\u0105 w postulacie odbywa\u0142a we wsp\u00f3lnocie si\u00f3str pos\u0142uguj\u0105cych w Szpitalu \u015awi\u0119tego \u0141azarza w Krakowie, a seminarium (nowicjat) w Domu Macierzystym w Pary\u017cu.
W 1911 r. gdy wr\u00f3ci\u0142a do Krakowa, \u00a0zosta\u0142a wyznaczona do nauczania w szkole gospodarczej w Bia\u0142ym Kamieniu. Po pi\u0119ciu latach, w 1916 r. w sieroci\u0144cu za\u0142o\u017conym przez ksi\u0119\u017cn\u0105 Mari\u0119 Ogi\u0144sk\u0105 w Bobrku ko\u0142o O\u015bwi\u0119cimia pe\u0142ni\u0142a funkcj\u0119 magazynierki. W latach 1918-1927 pracowa\u0142a w Domu Prowincjalnym Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia w Krakowie w administracji.
W 1927 r. zosta\u0142a prze\u0142o\u017con\u0105 w Czortkowie, gdzie siostry prowadzi\u0142y sierociniec, szko\u0142\u0119, szpital oraz Stowarzyszenie Dzieci Maryi. Do jej obowi\u0105zk\u00f3w, jako prze\u0142o\u017conej, nale\u017ca\u0142o mi\u0119dzy innymi zarz\u0105dzanie maj\u0105tkiem fundacji. Dzi\u0119ki swojej pracy by\u0142a ceniona i szanowana przez w\u0142adze \u015bwieckie oraz ko\u015bcielne.
Nie przestaj\u0105c by\u0107 prze\u0142o\u017con\u0105 w Czortkowie, od 1940 roku cz\u0119sto zmienia\u0142a miejsce pobytu na okres kilku miesi\u0119cy. Przez ten czas przebywa\u0142a dwukrotnie we Lwowie i Ja\u015ble. Najprawdopodobniej w tym czasie ukrywa\u0142a si\u0119, poniewa\u017c istnia\u0142a obawa, \u017ce ma zosta\u0107 wywieziona na Syberi\u0119. Dopiero w 1945 r. powr\u00f3ci\u0142a do Czortkowa.<\/p>\n

Siostra Aniela wraz z Siostrami Mi\u0142osierdzia przyby\u0142a do \u017bmigrodu w 1946 r. gdy po przy\u0142\u0105czeniu wschodnich ziem Polski do ZSRR usuni\u0119to je z Czortkowa. Prowadzi\u0142y dom i sprawowa\u0142y opiek\u0119 nad kobietami w podesz\u0142ym wieku. Kuria Arcybiskupa Wroc\u0142awskiego przekaza\u0142a siostrom dom przy ulicy ul. Pozna\u0144skiej, gdzie obecnie znajduje si\u0119 Dom Zgromadzenia Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

Pocz\u0105tkowo budynek by\u0142 zaj\u0119ty przez Pa\u0144stwowy Urz\u0105d Repatriacyjny, dlatego siostry i podopieczne przez dwa miesi\u0105ce mieszka\u0142y na plebanii, kt\u00f3r\u0105 udost\u0119pni\u0142 ks. Jan Jonaczyk. P\u00f3\u017aniej przenios\u0142y si\u0119 do przyznanego im wcze\u015bniej obiektu, w kt\u00f3rym najpierw zwolni\u0142o si\u0119 pierwsze pi\u0119tro, a po paru miesi\u0105cach ju\u017c wszystkie pomieszczenia. Siostry utrzymywa\u0142y si\u0119 z w\u0142asnej pracy na gospodarstwie. Pocz\u0105tkowo zak\u0142ad funkcjonowa\u0142 jako Dom Opieki Ca\u0142kowitej nad Doros\u0142ymi, a p\u00f3\u017aniej zmieni\u0142 nazw\u0119 na Zak\u0142ad Opieku\u0144czy nad Doros\u0142ymi pod wezwaniem \u015bw. Wincentego a Paulo, kt\u00f3ry przetrwa\u0142 do zamkni\u0119cia w 1949 r. Po zlikwidowaniu plac\u00f3wki, pensjonariuszy umieszczono w innych zak\u0142adach.<\/p>\n

W 1958 r. s. Aniela opuszcza \u017bmigr\u00f3d, zostaje powo\u0142ana do pos\u0142ugi w Sekretariacie Domu Prowincjalnego w Krakowie, jako sekretarka prowincjalna. W tym czasie wyje\u017cd\u017ca do Pary\u017ca reprezentuj\u0105c s. Wizytatork\u0119, kt\u00f3ra nie otrzyma\u0142a wizy, jako jej delegatka na Konwent w Domu Macierzystym. Po raz drugi wyje\u017cd\u017ca z s. Wizytatork\u0105 Juliann\u0105 Po\u017cda\u0142 na kolejny Konwent s\u0142u\u017c\u0105c m.in. w t\u0142umaczeniu na j\u0119zyk niemiecki i francuski. Po powrocie pracuje nadal w sekretariacie Domu Prowincjalnego w Krakowie do roku 1965. Nast\u0119pnie podejmuje pos\u0142ug\u0119 w szwalni tego\u017c domu. Genowefa Zawa\u0142kiewicz zmar\u0142a w 1981 r. do ko\u0144ca b\u0119d\u0105c sprawn\u0105 umys\u0142owo.
Pochowana zosta\u0142a w grobowcu Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

<\/p>\n\n\n