Historia Domu św. Stanisława Kostki

Dom Sióstr Miłosierdzia w Krakowie przy ul. Warszawskiej 11, zwany Domem św. Stanisława Kostki, został zbudowany w latach 1885-1886 dla celów szkolnych.1889

W 1887 r. przeniesiono do nowego budynku szkołę z domu prowincjalnego, a w następnym również sierociniec i ochronkę św. Stanisława
W 1889 r. powstał tu oddzielny dom Zgromadzenia, który przyjął nazwę Patrona ochronki

Do ochronki uczęszczały dzieci z ubogiej dzielnicy Kleparza. W chwili przeniesienia jej do nowego domu było 192 dzieci, później liczba wzrosła do 269. Ponieważ dzieci spędzały tu większość dnia, otrzymywały również posiłek.

W okresie I wojny światowej cały budynek został zajęty na cele wojskowe. Najpierw był to punkt gromadzenia poborowych, a następnie urządzono tu szpital wojskowy.

W latach międzywojennych wznowiono działalność sierocińca.

W 1939 r. budynek został uszkodzony przez bomby. Częściowo odbudowali go Niemcy i zajęli na urząd pocztowy. Część wychowanek przeniesiono do sióstr albertynek, a pozostałe do domu prowincjalnego, gdzie zamieszkała też część sióstr, inne zostały przesiedlone do klasztoru sióstr klarysek przy ul. Grodzkiej.

Po opuszczeniu domu przez Niemców i przeprowadzeniu koniecznych remontów, w styczniu 1946 r, przeniesiono tutaj z domu prowincjalnego szkołę pielęgniarską.

W 1950 r. władze zamknęły szkołę. Dom przy ul. Warszawskiej 11 został zajęty i władze państwowe przekazały go różnym instytucjom świeckim, ale część pomieszczeń pozostawiono siostrom i to one zajmowały się administracją budynku.

W zmienionej sytuacji politycznej w Polsce Zgromadzenie odzyskało cały dom przy ul. Warszawskiej 11. Po przeprowadzeniu koniecznych remontów i adaptacji, 1991 r. urządzono w nim mieszkania dla sióstr oraz przeniesiono z domu prowincjalnego świetlicę dla dzieci i młodzieży.

kaplica1

Obecnie wspólnotę tworzy 29 sióstr. Pomimo tego, że duża ich część jest w wieku emerytalnym, „służą «wychodząc i powracając» z pomysłowością i odwagą”, jak postulowano na ostatnim Konwencie Zgromadzenia, wczytując się w natchnienie św. Ludwiki de Marillac.
Siostry ze wspólnoty posługują: