Pielgrzymka w Roku Jubileuszu

Trzy dni czerwca od 19 do 21 tego roku pozostaną długo w naszej pamięci. 47 sióstr z naszej prowincji podjęło trud  pielgrzymowania do Sanktuarium Matki Bożej w Gietrzwałdzie. Miejsce objawień było dla nas punktem docelowym, ale po drodze starałyśmy się nawiedzić inne miejsca, które z powodu dużej odległości geograficznej nigdy nie są nam po drodze (Gidle, Toruń, Olsztyn, Lidzbark i Stoczek Warmiński, Niepokalanów…).

Nasza pielgrzymka była wydarzeniem przede wszystkim religijnym, ale także prowadziła nas po ciekawej i niekiedy bardzo trudnej historii naszego narodu. Rok poświęcony naszemu charyzmatowi zaprowadził nas na miejsce objawień w Gietrzwałdzie. Dlaczego właśnie tam? Po pierwsze dlatego, że jest to jedyne w Polsce, uznane przez Kościół za prawdziwe, miejsce objawień Maryi. Po drugie dlatego, że Maryja ukazała się Barbarze Samulowskiej, która później wstąpiła do naszego Zgromadzenia. Dzisiaj jest kandydatką na ołtarze, a dokumenty zostały złożone w Kongregacji do Spraw Świętych w Watykanie.

Samo Sanktuarium jest pięknie położone wśród pól i lasów. Kapliczki Drogi Krzyżowej i Różańcowe prowadzące do źródełka, które pobłogosławiła Maryja, a także samo miejsce objawień, gdzie zbudowano także kapliczkę, tuż przy kościele, dopełniają całości obrazu. Ta miejscowość jest doskonała do odprawienia rekolekcji rocznych: cisza, przestrzeń, wiele miejsc na osobistą modlitwę, a przede wszystkim atmosfera – tam wszystko mówi o zjawieniu Maryi, o Jej orędziu. Wzruszającym jest fakt, że Niepokalana spotykała się z Justyną i Barbarą codziennie od 27 czerwca do 16 września 1877 r. Były dni, w których dziewczynki widziały się z Matką Bożą trzy razy dziennie. Mówiła do nich po polsku, chociaż ten język był zakazany podczas zaborów, zachęcała do gorliwego odmawiania Różańca i wskazywała modlitwę jako lekarstwo na wszelkie trudności. Do dzisiaj trzy razy dziennie w Sanktuarium jest odmawiany Różaniec. Pielgrzymi bez ograniczeń mogą korzystać ze źródełka, z którego wypływa woda pobłogosławiona przez Maryję. W księgach cudów są opisane przypadki ludzi, którzy zostali cudownie uzdrowieni ze swych chorób, a wszystko zaczęło się od chłopca, który odzyskał wzrok.

Każdy dzień naszego życia jest cudem, darem niezasłużonym z ręki Boga, dlatego ten czas Roku Jubileuszowego jest szczególnym dziękczynieniem za wszystko.