Historia domu w Przeworsku

W PRZEWORSKU znajduje się najstarszy dom krakowskiej prowincji Sióstr Miłosierdzia.

Powstanie placówki łączy się z fundacją Księcia Antoniego Lubomirskiego i jego żony Zofii z Korwinów Krasińskich.

Księżna Zofia LubomirskaKsiążę Antoni Lubomirski

Na podstawie umowy zawartej w 1768 r. między fundatorami i przełożonymi Zgromadzenia Siostry miały przejąć obowiązki po dawnym szpitalu pod wezwaniem św. Ducha. Szpital ten prowadzili dla najuboższych mieszkańców miasta zakonnicy z Zakonu Kanoników Regularnych Stróżów św. Pańskiego Grobu Jerozolimskiego zwanych Bożogrobcami lub Miechowitami.

W miarę rozwoju cywilizacji szpital stracił na znaczeniu i w jego miejsce przeworscy właściciele – Antoni Lubomirski, ówczesny wojewoda lubelski, kasztelan krakowski wraz z małżonką Zofią z Korwinów Krasińską – 12 marca 1768 roku ufundowali dom Sióstr Miłosierdzia.

Budowę kompleksu budynków wraz z kaplicą pw. Matki Boskiej Śnieżnej ukończono w 1780 roku i 29 września sprowadzono pierwsze Siostry Miłosierdzia. Celem domu było pielęgnowanie ubogich, odwiedzanie chorych w domach, prowadzenie szkółki dla dziewcząt z Przeworska oraz wychowanie dzieci porzuconych. Siostry Miłosierdzia prowadziły naukę czytania, pisania, robót ręcznych i religii. Szkoła, a później zakład zwane były przez lata jako „U Panien”. Z czasem zaczęto również przyjmować sieroty na wychowanie na pobyt stały. Siostry w czasach największego zagrożenia epidemii zaczęły przyjmować bezpłatnie chorych pod swoją opiekę.sieroty2

W roku 1869 obejmuje prowadzenie domu siostra Apolonia Giżewska. Jej staraniem dobudowano do kościoła dwupiętrowy budynek od strony zachodniej. W powstałych pomieszczeniach ulokowano szkołę dla dziewcząt.

Księżna z Zamojskich Lubomirska 6 listopada 1879 ufundowała ochronkę dla małych dzieci.ochronka2

W czasie I wojny światowej zakład Sióstr Miłosierdzia zamieniono na ambulatorium.

Po zakończeniu działań wojennych odnowiono budynki klasztorne i wyremontowano kościół.

W latach 1924-1931 w porozumieniu z Zarządem Miasta pracę z dziećmi przejęły osoby świeckie.

W czasie II wojny światowe Siostry Miłosierdzia prowadziły sierociniec i dom dla starców. Działało tez ambulatorium sanitarne, które mogło pomieścić 40 chorych. Siostry odwiedzały chorych w domach szczególnie w rodzinach biednych. Świadczyły usługi higieniczne i sanitarne, rozdawały leki i żywność. Dużą pomoc otrzymano z ordynacji Książąt Lubomirskich w postaci żywności.

Po wojnie otwarto przedszkole i dom opieki dla osób starszych.

Decyzją Rządu z dnia 4 marca 1950 pozostawiono Siostrom tylko budynek mieszkalny wraz z otaczającym je terenem. Przedszkole zostało upaństwowione, a dom opieki przejął Wojewódzki oddział „Caritas”.

W roku 1990 Dom Pomocy Społecznej powrócił do Sióstr Miłosierdzia. Rok później Siostry ponownie przejęły budynek przedszkola. W tym samym roku otworzyły przedszkole dla dzieci z rodzin wielodzietnych i ubogich.

Dom Pomocy Społecznej dla Dorosłych prowadzony przez Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia w Przeworsku jest przeznaczony dla 50 osób przewlekle somatycznie chorych, którym zapewnia całodobową opiekę.

przeworsk